main

Medewerker van de Maand

Medewerker van de Maand: Harco Rutgers

17 juni 2020

In Overijssel werken we met veel partijen samen om het Overijssels talent zichtbaar te maken. Maar wie zijn de mensen achter de schermen die hier hun steentje aan bijdragen? In onze nieuwe rubriek: ‘Medewerker van de Maand’ zetten we elke maand iemand van ‘achter de schermen’ uit de Overijsselse muziekscene in de spotlight. Deze maand is het de eer aan Harco Rutgers.

Harco Rutgers

Waar ben je werkzaam in de Overijsselse muziekscene?
Ik vervul vrijwel alle functies bij het door mijzelf opgerichte mini-podium De Perifeer, van artistieke leiding, programmeur en producent tot ontwerper, marketeer en zakelijk directeur. De Perifeer is gevestigd in mijn eigen atelier in Havenkwartier Deventer, maar het programma van De Perifeer speelt zich ook steeds vaker af op andere locaties. Vanuit De Perifeer werk ik bovendien inhoudelijk samen met andere organisaties die deel uitmaken van de Overijsselse muziekscene, zoals bijvoorbeeld Kelderfest, De Nieuwe Oost pop, Burgerweeshuis, Kunstenlab, Vondst, IJsselbiënnale, Klassieke Muziek Deventer en het LOS festival. De vertederende mini-opvolger van het LOS festival zou dit jaar trouwens het LOSt festival zijn geworden, maar dat ging helaas om de welbekende reden niet door… net als een hele rij andere festivals, concerten en projecten die al in de steigers stonden. Niet teveel aan denken…

Sinds 2004 ben ik eindbaas van Esc.rec., een klein, maar internationaal geprezen platenlabel voor avontuurlijke muziek. Mijn podium De Perifeer is ruim 6 jaar geleden ontstaan vanuit de langlopende concertreeks Ass-crack Stage-hack, die vanuit Esc.rec. werd georganiseerd. Ook via Esc.rec. werk ik intensief samen met andere organisaties in de Overijsselse muziekscene, waarvan denk ik Nieuwe Electronische Waar en Hellend Vlak wel de belangrijkste zijn, die hierboven nog niet zijn genoemd. 
Sinds een paar jaar ben ik mede-initiatiefnemer en programmeur voor Instruments Make Play, een internationaal platform voor bouwers en bespelers van nieuw uitgevonden, zelfgebouwde, onconventionele muziekinstrumenten. De andere initiatiefnemers van Instruments Make Play zijn Lukas Simonis (Rotterdam) en Julie Dassaud (Amsterdam). We organiseren voornamelijk activiteiten in onze ‘eigen’ steden Deventer, Rotterdam en Amsterdam, waarbij voor mij de focus ligt op Deventer. Maar we werden bijvoorbeeld ook gevraagd om programma te leveren voor Pukkelpop.

Verder maak ik radioprogramma’s voor Concertzender, werk ik als ontwerper en websitebouwer voornamelijk voor klanten uit de kunst- en cultuursector, ben ik beeldend (geluids)kunstenaar en draai ik ook nog wel eens wat plaatjes als Meneer De Perifeer of Vehikel. Ik denk dat ik dan in grote lijnen mijn werkzaamheden die raken aan de Overijsselse muziekscene wel zo’n beetje genoemd heb.

Hoe ben je in de muziekscene terecht gekomen?
Ik ben van jongs af aan al veel met muziek bezig, eerst voornamelijk als luisteraar/verzamelaar en op wat latere leeftijd ook als veelvraat van concerten, festivals en feesten. In de periode dat ik op de kunstacademie zat, vanaf 1992, draaide ik steeds vaker als DJ op een aantal van die feesten en daar ben ik sindsdien nooit meer helemaal mee gestopt. Na mijn opleiding woonde ik in Rotterdam en kregen geluidskunst en muziek een groeiend aandeel in mijn beroepspraktijk. Maar pas nadat ik in 2004 in Deventer kwam wonen, begon ik serieuzer met het zelf organiseren van concerten, eerst als lid van kunstenaarscollectief WILLIE, toen nog in het IJsselhotel. Die noodzaak voelde ik in Rotterdam helemaal niet zo, maar eenmaal in Deventer struikelde ik hier over een gat in het culturele aanbod, waar ik vol in ben gesprongen. In die tijd ben ik ook met mijn platenlabel Esc.rec. gestart en vanaf dat moment heeft mijn muzikale netwerk zich met grote sprongen verder ontwikkeld tot wat het nu is.

Hoe ziet een gemiddelde werkweek er uit voor jou?
Als ik niet thuis zou werken, zoals nu, dan ben ik zowat elke dag te vinden in mijn atelier, van ongeveer 8:00 tot 17:30. Maar inhoudelijk heb ik geen ‘gemiddelde werkweek’ en is altijd alles weer anders. Afhankelijk van wat er gaande is, verschuift de focus en daarmee ook de werkzaamheden. Ik verdeel mijn tijd naar eigen inzicht. Dat betekent ook dat ik soms harde keuzes moet maken waar mijn aandacht op dat moment het meest nodig is. Tegelijkertijd bevalt het me vaak erg goed mijn werkzaamheden zoveel mogelijk te mengen, omdat daaruit verrassende kruisbestuivingen en nieuwe inzichten ontstaan.

Op wat voor moment uit je carrière ben je het meest trots tot nu toe?
Ik vind het altijd lastig om hoogtepunten te benoemen. Ik ben al zo’n 25 jaar aan de gang en het komt best regelmatig voor dat iets erg goed lukt en dat ik daar dan trots op ben.

Hoe ontdek jij nieuw talent in de regio?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik helemaal niet specifiek op zoek ben naar nieuw talent in de regio. De herkomst van de artiesten speelt voor mij nauwelijks een rol, vaak komen ze niet eens uit Nederland. Ik heb ook niet de illusie dat ik nieuw talent ontdek, wat nog helemaal niemand anders voor mij heeft ontdekt. Wel komt het regelmatig voor dat de artiesten die ik een podium biedt, een nieuwe ontdekking zijn voor de mensen die het daar te horen krijgen. Dat komt denk ik vooral doordat ik een voorkeur heb voor muziek waarin avontuur en experiment belangrijke factoren zijn. Ik wil zelf ook verrast worden.

Daarnaast werkt het gelukkig ook andersom: talenten ontdekken mij. Meestal op aanbeveling van iemand anders. Ik neem vrijwel elk voorstel tot samenwerking serieus in overweging. Dat kost veel tijd, maar elk oprecht voorstel verdient dat respect, vind ik. Meestal is na een eerste kennismaking of demo direct duidelijk dat ik er persoonlijk niets mee kan, of wil. Er valt heel veel af. Maar ik probeer dan evengoed bruikbare feedback te geven, of door te verwijzen naar beter passende samenwerkingspartners. Zelfs als een nieuw contact een perfecte match is, is het vaak nog maar de vraag of ik er iets mee kan. De financiële middelen die ik tot mijn beschikking heb zijn nogal beperkt.

Welk Overijssels talent zou jij momenteel in de spotlight willen zetten?
Jeroen Diepenmaat en Twan Sallaerts. Beiden maken prachtige dingen, maar weinig mensen weten dat ze ook al jarenlang als duo muziek maken, achter gesloten deuren. Binnenkort komt bij Esc.rec. het eerste album van Diepenmaat/Sallaerts uit op cassette. Deze uitgave zou eigenlijk gepresenteerd worden met een concert in de kapel op het Valkhof Festival, maar nu ook dat festival niet doorgaat moet er nog een nieuwe releasedatum geprikt worden.

Hoe zie je de Overijsselse muziekscene op dit moment?
Ik heb niet het idee dat mijn initiatieven zo diep geworteld zijn in de Overijsselse muziekscene dat ik daar veel zinnigs over kan zeggen. Maar ik krijg wel de indruk dat de muziekscene in Oost-Nederland zich in toenemende mate aan het organiseren is en steeds meer een soort van kritieke massa bereikt. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Nieuwe Electronische Waar, Booster Festival, het convenant van Basis tot Booster, De Nieuwe Notie, en tal van andere samenwerkingsverbanden. Ik denk dat dat een goede zaak is, niet in de laatste plaats om het beeld te ontkrachten dat je voor kunst en cultuur uitsluitend in de randstad moet zijn. Interessante tijden voor de scene in Oost-Nederland!

Welk aankomend evenement zou je graag willen tippen?
Het eerste concert van De Perifeer wat weer door mag gaan natuurlijk! Op 28 augustus komt de Poolse accordeonist Zbigniew Chojnacki naar Deventer! Hij maakt gebruik van een rijk arsenaal aan live electronics, waarmee hij zijn geluid manipuleert. Eigenlijk zou dit concert in De Perifeer plaatsvinden, maar die ruimte is zo klein dat hier voorlopig nog geen concerten mogelijk zijn. Gelukkig kon dit concert dankzij de samenwerking met Vondst verplaatst worden naar een nieuwe datum en een magistrale locatie: de Lebuinuskerk! Daar is meer dan voldoende ruimte om te kunnen voldoen aan de corona voorschriften. Bovendien weten we, na het concert van Mario Batkovic tijdens Kelderfest, zeker dat ook deze uitzonderlijke accordeonist daar fantastisch gaat klinken. Meer info en tickets vind je hier. Voorlopig niet meer dan 30 plaatsen, dus wacht niet te lang.

Vraag van Karlijn aan Harco:

Wat is de meerwaarde van zo’n ienieminiepodium als De Perifeer voor de Overijsselse muziekscene? Podia als De Perifeer zijn dun gezaaid (niet alleen in Overijssel), zowel vanwege het programma als het formaat van de ‘zaal’. De intieme en soms ook confronterende setting – het publiek zit op nog geen meter afstand van het optreden en meer dan 30 mensen passen er zittend echt niet in ‘de zaal’ – zorgt voor een unieke beleving voor zowel artiest als publiek. Het publiek heeft hier een gepassioneerde aandacht, waarvan artiesten zeggen dat ze die zelden meemaken, en waardoor er bijvoorbeeld veel effectiever met stiltes gewerkt kan worden dan in een rumoerige popzaal. 

Behalve de afmetingen van De Perifeer, wijkt ook het programma sterk af van andere podia. Over het algemeen is het programma van De Perifeer gevarieerd, maar altijd cutting edge of fringe, zoals de naam van het podium eigenlijk al suggereert. De randen opzoeken, maar dan wel binnen een breed genrebegrip en met een goed oog voor kwaliteit. De Perifeer biedt nadrukkelijk ruimte voor experiment, onderzoek en trial & error. Het gaat erom dat makers hun grenzen kunnen verkennen. Die houding zorgt ervoor dat ze zich kunnen ontwikkelen, dat er cross-overs ontstaan, en nieuwe inzichten over composities, textuur en performance. Het podium als laboratorium. Dat is niet altijd ‘easy listening’ maar wel noodzakelijk. Want zo komen we verder. Het programma van De Perifeer behoort tot de essentiële rafelrand van het kunst- en cultuurveld van Deventer en de regio, en het programma wordt nationaal en internationaal zeer gewaardeerd. Hier vinden bekende namen uit de voorhoede de kans nieuwe wegen in te slaan en vinden nieuwe artiesten een podium.

Wie draag je aan als volgende Medewerker van de maand? En wat zou je diegene graag willen vragen?

Dat laten we binnenkort weten!